|
Na 16 jaar in het eerste herenteam van HV Desk te hebben gehandbald heb ik figuurlijk mijn schoenen aan de wilgen gehangen. Letterlijk heb ik mijn schoenen na mijn laatste wedstrijd in de tribune gegooid. De laatste wedstrijd was afgelopen zondag tegen Delta Sport uit Zierikzee. Dit was de finale van de Brabantcup die gespeeld werd in Waspik. Nadat we in de meest recente competitie 2 keer hadden verloren van Delta Sport trokken we nu onder toeziend oog van de vele mee gereisde supporters wel aan het langste eind: 23-22 voor HV Desk. Een afscheid zoals dit kan je van te voren niet bedenken.
Voor mij persoonlijk was dit de 4de overwinning in de 5 bekerfinales die ik de afgelopen jaren heb gespeeld met het 1e heren team.
Ik heb vele hoogtepunten zoals kampioenschappen en bekerfinales meegemaakt, maar zeker ook niet te vergeten dieptepunten zoals degradaties. Zestien jaar geleden ben ik in het eerste team begonnen toen we in de 1e klasse Noord-Brabant speelden. Tevens was het ook 16 jaar geleden dat we de 1e bekerfinale speelden. Helaas verloren we die finale toen nipt van OSV Breda. Na alle jaren eindig ik met het team ook in de 1e klasse, maar wel met een nipt gewonnen bekerfinale. Eén seizoen hebben we zelf 2de divisie Landelijk gespeeld (nu hoofdklasse), maar we hebben ook diverse seizoen in de 2de klasse vertoefd.
Trainers: In deze 16 jaar heb ik onder vele trainers mogen trainen en spelen, te weten Frank van Dongen, Frank Coenders, Jack van Doorn, Machiel Buitenom, Adriaan en niet te vergeten de laatste 2 seizoenen onder Frank van Ommen. Alle trainers hadden wel specifieke eigenschappen in zich en een eigen manier van werken.
Mijn vertrouwde, tevens ook mijn favoriete plek is de rechterhoek. Diverse trainers hebben mij op andere plaatsen proberen te laten spelen, maar als het seizoen weer afgelopen was stond ik toch weer in mijn vertrouwde hoek.
Iedereen kan mij ook misschien wel herinneren als het heethoofd in het veld die diverse keren 2 minuten aan zijn broek kreeg van de scheids. Of erger, rode kaarten. Diverse keren hielden supporters al een plaatsje vrij op de tribune wanneer ik weer van het veld werd gestuurd. De laatste jaren is dat wel verminderd want de wijsheid komt met de jaren zegt men. Ik kan zeggen dat dat klopt.
Tot slot: Via deze weg wil ik iedereen bedanken voor de mogelijkheid om de afgelopen jaren in het 1e heren team van HV Desk te mogen handballen. Mijn laatste teamgenoten moet ik ook bedanken omdat zij tot de laatste minuut in de laatste wedstrijd hebben geknokt voor de overwinning om mij een mooi afscheid te bezorgen. Als laatste moet ik zeker ook alle supporters bedanken die me tijdens alle jaren en tot de laatste wedstrijd hebben aangemoedigd.
De groeten en tot ziens op of rond het handbalveld.
Handbal blijft toch mijn sport
Jeroen Verboven |
